اين مبدء در بسيارى از نگارشها به كار گرفته شده است و ممكن است در زبان عربى ، تأثر صداها در سياق معينى كه به آن ادغام گفته مىشود ، مربوط به همين مبدء باشد ، زيرا كه غالبا اين گونه كلمات ، مطابق اصل نوشته مىشود و تغييرى كه در تلفظ عارض شده رعايت نمىشود . 3 . مبدء تاريخى ( The Historical Principle ) بعضى از كلمات وجود دارد كه هجاى آنها جز با مراجعه به تاريخ لغت ، فهميده نمىشود و اين تاريخ لغت است كه اصل آن هجا را توضيح مىدهد . نگارش انگليسى و غير آن از نگارشهاى اروپايى مثالهاى متعددى اين نوع از كلمات دارند ، مانند : كلمهء انگليسى « night » كه تلفظ مىشود : « nait » . در نگارش عربى كلماتى وجود دارد كه هجاى آنها جز در پرتو اين مبدء قابل فهم نيست و به زودى بيان آن خواهد آمد . 4 . مبدء تشخيصى ( The Hierogyphic Principle ) اين مبدء براى ما توضيح مىدهد كه هجاى بعضى از كلماتى كه در تلفظ ، يكى هستند ولى در معنا با هم فرق دارند ، در كتابت از همديگر تشخيص داده مىشوند . مثال آن در زبان انگليسى « mete » ، « see » ، « sca » ، « site » ، « sighy » ، « meet » است و دانشمندان عربى ، به چندين كلمه اشاره كرده‌اند كه در هجا يكى هستند ، ولى در تلفظ با هم مغايرند و در هجاى آنها حرفى اضافه شده كه در تلفظ ، معادل صوتى ندارد و اين به جهت فرق گذارى است و به زودى توضيح خواهيم داد كه اين مطلب چندان درست نيست . به رغم اينكه در ميان اين مبادى ، مبدء صوتى پايهء نخستين نگارشهاى الفبايى در به دو امر بوده است ، نمىتوان اكنون تعيين كرد كه كدام زبان ، بر كدام يك از اين مبادى استوار است ، زيرا در كتابت هر زبانى ، آميزه‌اى از اين مبادى ، با درجات مختلف وجود دارد . 2 . موضع دانشمندان پيشين در اينجا مناسب است به اين مطلب اشاره كنيم كه دانشمندان رسم و علوم عربى ، به